De achterkant van het lichaam is in de vorige module al uitgebreid aan bod gekomen. Je hebt ervaren dat ze nauw verbonden is met ons vermogen om onszelf te dragen en ons over te geven aan de ondersteuning die er al is. Het is de kant van het lichaam die we zelf niet zien, maar die ons wel voortdurend ondersteunt, letterlijk en figuurlijk, en die diep verbonden is met ons zenuwstelsel en de manier waarop we veiligheid ervaren.
Wanneer er spanning aanwezig is in de onderrug of rond het sacrum, zie je vaak dat het lichaam zichzelf als het ware vasthoudt, dat het moeite heeft om gewicht af te geven en dat ontspanning slechts gedeeltelijk of tijdelijk mogelijk is. Wanneer het lijf zichzelf vasthoudt, lift het zichzelf ook een beetje op en dit is van invloed op de kwaliteit van de gronding.
Werken aan deze achterkant nodigt het lichaam uit om dieper te zakken, om de constante subtiele inspanning los te laten en om opnieuw te ervaren dat het gedragen wordt, zonder dat het daar actief iets voor hoeft te doen.
Hier begint regulatie, en dus niet door iets toe te voegen, maar door iets te laten wegvallen.
