Aanraking binnen dit sacrale werk is geen techniek die je uitvoert, het een vorm van luisteren die zich uitdrukt via je aandacht, je aanwezigheid en handen.
Je werkt vanuit vertraging, niet alleen in tempo, maar ook in intentie, waarbij je steeds opnieuw terugkeert naar wat er op dat moment voelbaar is in het lichaam van de ander. Dit betekent heel concreet het volgende:
- Je volgt de adem, de spierspanning en de subtiele bewegingen in het weefsel, zonder dat je deze probeert te veranderen of te sturen.
- De druk die je geeft ontstaat vanuit je lichaamsgewicht en je positionering, niet vanuit spierkracht of inspanning. Dit maakt automatisch dat je aanraking dragend wordt in plaats van ingrijpend.
Vanuit deze manier van werken ontstaat er ruimte voor het lichaam om zichzelf te reorganiseren, precies op de manier en in het tempo dat op dat moment mogelijk is.
Wanneer je werkt met aanraking, werk je altijd binnen wat het lichaam op dat moment kan dragen.
Je merkt dit niet als theorie, maar als directe ervaring onder je handen. Een lichaam dat zich veilig voelt, zal subtiel beginnen te verzachten, de adem verdiept zich en het weefsel wordt toegankelijker. Wanneer het te veel wordt, kan het lichaam zich juist aanspannen, de adem stokt of het contact lijkt minder aanwezig.
De uitnodiging is om deze signalen serieus te nemen en je tempo daarop af te stemmen, zodat je blijft werken binnen de ruimte die het lichaam zelf aangeeft.
