Een ritueel van sluiting, afronding en thuiskomen in je lichaam
Closing the Bones is een eeuwenoud vrouwelijk ritueel dat zijn wortels vindt in Latijns-Amerika, Afrika en delen van Oost-Europa. Oorspronkelijk werd het uitgevoerd in de periode na de bevalling, een tijd waarin het lichaam, het hart en de energie van een vrouw opnieuw mochten samenkomen na de grote opening die geboorte brengt.
In essentie is dit ritueel een ceremonie van sluiting. Niet alleen van het fysieke lichaam, maar ook van energetische openingen die ontstaan tijdens intense levenservaringen, geboorte, verlies, overgang, trauma of elke fase waarin iets groots is opengegaan. Het ritueel nodigt uit om alles wat verspreid of verloren voelde, weer zachtjes terug te roepen naar binnen.
Met rebozo-doeken wordt het lichaam op een ritmische, koesterende manier gewiegd, gedragen en uiteindelijk omwikkeld. De doeken brengen letterlijk en symbolisch omsluiting en begrenzing, een diepe herinnering aan veiligheid, aan het gevoel dat je gedragen wordt.
Veel vrouwen ervaren tijdens dit ritueel een gevoel van diepe rust, her-innering en verankering in hun centrum.
Het is een reis van afronding, integratie en herboren worden — in jouw eigen tempo, met zachtheid, in verbinding met het ritme van je bekken en hart. Kortom: het is een fysieke én energetische ceremonie die je helpt “thuis te komen in jezelf”.
Let op: Niet elke vrouw ervaart het inbinden en de aanrakingen als veilig of prettig. Vrouwen met (onbewust) trauma kunnen bijvoorbeeld spanning, angst of paniek ervaren. Het is essentieel dat je hier als begeleider alert op bent, ruimte geeft om grenzen aan te geven en het ritueel indien nodig aanpast of zelfs tijdelijk stopt. In de basistraining is traumasensitief werken in een aparte module behandeld.
